σεκάνς.

κινηματογραφεί το τραύμα
κινούμενη φιγούρα
στην απέραντη λεωφόρο
με φόντο έναν βράχο
η στάχτη τη ντύνει
η πνοή της να ορισθεί
στον ηλεκτροφόρο ορίζοντα
τελευταία πράξη.

*ναι σε όλα τα ρεφρέν του κόσμου της.

το κορίτσι με το ακορντεόν

ζωγραφίζει στα πλήκτρα

και κάνει ήλιο

ένα πρωινό

όταν στο ο με κλείνει

μην μπάζει από αποστάσεις

μήτε τα καλώδια σύνορα

και γίνεται το εδώ εκεί

δώρο γλυκάζει τη στιγμή

δακρυομπογιές χαράς

στο γκρι τραπέζι.

*δεν θα σε αφήσω, ξαπλωμένες στο φραουλένιο λιβάδι θα τινάζουμε τα ρεύματα κουνώντας τα πόδια από χαρά αγγίζοντας τον ουρανό.